Dolcevia kijkt naar de travel trends voor 2009

Zoals gewoonlijk is de laatste week van december hèt moment om te filosoferen over de a.s. zomervakantie. De Vakantiebeurs komt er ook weer aan, en dan gaan we alle ideetjes toetsen aan de werkelijkheid in Utrecht. Met een appelflap in de ene en reisgids in de andere hand gaan Nederland en België bepalen waar de recessie euro het best aan kan worden besteed. We verdienen wel niet minder dan vorig jaar, maar het beetje bij beetje aflossen van de kredietkaart is een goed NJ-voornemen en dus doen we het allemaal een tandje minder.

Verre vliegreizen zijn trouwens zo fout, dat kàn echt niet meer. Maar om nou meteen terug naar de jaren vijftig op Vlieland een caravan te huren of gaan kamperen in de Achterhoek, gaat me wel erg ver. Francofiel ben ik persoonlijk nooit echt geweest en in Spanje zal je me niet snel aantreffen. Dus wordt het, hoe kan het anders, Italië! Voor meer informatie over reizen in Italie ga naar de Dolcevia website http://www.dolcevia.com

Het Italië van Berlusconi, van Beppo Grillo en van ontelbare schandalen die door Grillo elke dag aan de kaak worden gesteld. Waarom komt Italië hier altijd mee weg?
De Italianen schreeuwen moord en brand maar aan het eind van de dag, drinken ze een glas, plegen een plas en laten alles zoals het was. Als het land niet zo mooi was, het eten niet zo lekker, de cultuur niet zo vanzelfsprekend en het weer niet zo ideaal, zouden we ons dan meer aantrekken van de plaatselijke politiek? Waarschijnlijk wel! Maar dan zouden de Italianen ook niet zo’n aardig, maar slechts een mopperend en ongezellig volk zijn.

Met z’n allen zijn we op zoek naar een vakantie met meer rustpunten, we willen ook niet meer naar McDonald om onze honger te stillen. We willen mensen ontmoeten, de tijd nemen voor het eten en het ons goed laten smaken, het ‘slow food’ idee trekt steeds meer aanhangers.

We willen trouwens ook niet meer naar de stad. We willen wel iets actiefs doen, zoals wandelen, fietsen, paardrijden, maar dan wel in de vrije natuur. Strand en zon vinden we belangrijk.
We zoeken vaker naar een budget hotelletje, een agriturismo of een bed & breakfast. Met de auto naar de bestemming en hem dan ter plaatse zoveel mogelijk laten staan. Trein mag ook, vinden we steeds vaker. Vliegreizen met krankzinnige wachttijden, overvolle luchthavens, absurde veiligheidsmaatregelen (Op je sokken door de scanner! Nou ja? Nee toch?), van 4 tot 12 uur met je knieën opgevouwen onder je kin; sardientjes hebben het beter, want die ruiken tenminste alleen maar elkaars olijfolie.*)

We gaan dus op zoek naar een landelijk gelegen podere met zwembad, op fietsafstand van wat leuke dorpjes, op z’n hoogst een uurtje naar de zee (mag met de auto), een kamer met een goed bed en een warme douche, prima lokale wijn en een gastvrouw die de sterren van de hemel kookt. En dit alles voor een redelijk tarief. Kan niet, denkt u? Kan wel, weet ik! Er zijn diverse agriturismi die al onderdak bieden vanaf 25 Euro per persoon per nacht.

De taal zou een probleem kunnen zijn, want niet alle Italianen spreken over hun grens. Een kleine complicatie die gemakkelijk kan worden opgelost door een vertaalcomputer formaat creditcard op zak. En met de Google vertaling van emailberichten kan elke reservering in het Nederlands of Engels worden gemaakt.



*) ITB World Travel Trends Report 2008/2009